Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Muziekreis door de zuidelijke staten van de USA

Memphis Sun Studio16-4-16. Travel2America maakt reisdromen waar. Zoals een trip langs de plekken waar wereldsterren hun carrière begonnen.

 

 

Op de hoek van Union Avenue in broeierig Memphis kan ik met een beetje verbeelding een jonge Elvis Presley naar binnen zien lopen bij de Sun Studio. Lean mean en met beroemde vetkuif vraagt hij aan de balie of hij een plaatje op mag nemen. Als ik zelf de beroemde opnamestudio binnenloop schalt de jaren 50 muziek door de speakers en word ik terug in de tijd geworpen. En dat is ook waar we naar op zoek zijn tijdens onze muziekreis door de zuidelijke staten van de USA. Op zoek naar de oorsprong van Rock, Blues, Country en Jazz, want zonder deze stromingen zouden wij in Nederland nog steeds naar de midwinterhoorn uit Twente luisteren.

Memphis Sun Studio

Rock ’n Roll
Binnen in de opnamestudio krijg ik toch een beetje kippenvel. Precies op deze plek nam Elvis zijn eerste plaat op, net zoals beroemdheden als Johnny Cash, Roy Orbisson en Muddy Waters. De studio is nog altijd up and running zoals de Amerikanen zeggen want er worden in de avond nog steeds opnames gemaakt. Overdag zijn er tours die de geschiedenis vertellen van deze -voor muziekliefhebbers- legendarische plek. Je mag overal video en foto’s van maken en zelfs de originele microfoon van Elvis vasthouden. Een ding mag van onze gids Jack echter niet… "Please don’t lick the microphone!" Buiten gekomen stappen we weer in de auto en rijden we naar de Elvis Presley Boulevard om Graceland te bezoeken waar Elvis van 1957 tot aan zijn dood in 1977 woonde. Let wel, Graceland is na het Witte Huis het meest bezochte woonhuis dat als museum fungeert in de VS. Ook al vind je misschien de muziek van Elvis niet zo leuk, je kunt niet anders dan respect hebben voor de impact die hij op de moderne muziek gehad heeft in de vorige eeuw. Terecht, de King of Rock ’n Roll for ever.

Elvis Presley Tupolo Mississippi geboorteplaats

In Beale Street, hartje Memphis, is het elke avond feest. Gelegen aan de traag stromende Mississippi rivier, komen hier al vanaf 1860 allerlei rondreizende muzikanten om hun muziek ten gehore te brengen. Ook wij bezoeken twee avonden het ene muziek café na het andere waar we luisteren naar geweldige live bands om tussendoor heerlijk te eten in een van de vele restaurants die gebarbecued vlees aanbieden, de specialiteit hier. Overdag heerlijk rijden en in de avond lekker eten en live muziek luisteren. Dat klinkt toch als muziek in de oren?

Memphis STAX museum

Country and western
Vanaf Atlanta rijden we in onze huurauto naar het noorden, dwars door de uitlopers van het Appalachen gebergte waar vroeger de indianenstam de Cherokee leefden. We rijden door uitgestrekte loofbossen en lokale radiostations klinken door de luidsprekers, wel zo leuk als je een muziekroute volgt.

Mississippi bos

Zodra ik Dolly Parton hoor weet ik dat we in de Smokey Mountains rijden, het gebied van deze zangeres met haar mooie…uh… stembanden.
Al sinds 1934 is dit gebied in de staat Tennessee een nationaal park en volgens de Amerikanen ligt hier een van de mooiste routes van het land: de Tail of the Dragon. Over een lengte van 18 kilometer volgen 318 bochten elkaar in rap tempo door de wouden.
Als we vanuit de serene rust en het groen van de bergen Sevierville binnenrijden weten we niet wat we zien. Mijl na mijl attracties, gokhallen, speeltuinen, schreeuwende neon reclames en overal Dolly Parton affiches omdat dit haar geboortedorp is. Las Vegas is er niks bij. Vanaf het terras van een Starbucks filiaal (eindelijk weer goede koffie!) slaan we het schouwspel met verbazing gade. Rare jongens, die Amerikanen.

Nashville
Als er na Memphis en New Orleans hier in het zuiden nog een stad onlosmakelijk met de muziek verbonden is, dan is het wel Nashville, de country hoofdstad van het land. In de Country Music Hall of Fame is goed te zien hoe deze stijl van muziek zich sinds de jaren ’20 ontwikkeld heeft en ook hier heeft weer, net als bij de Rock and Roll, de invloed van de rondreizende zwarte (blues) muzikanten aan de basis gestaan.

Nashville Country Hall logo

In het centrum spelen vanaf het middaguur ontelbare bands in de hoop zo ontdekt te worden door de scouts van de grote platenlabels. Het leukst zijn vaak de groepen die niet meer in een kroeg terecht kunnen en daardoor op het trottoir hun muziek ten gehore brengen. Cowboyhoeden en puntige laarzen in alle kleuren van de regenboog zijn een must hier onder het luisterende publiek. Maar als ik een dame met een van pijn vertrokken gezicht zie weglopen op haar nieuwe boots kan ik een glimlach niet onderdrukken. Tja, als je erbij wilt horen zul je pijn moeten lijden en vervolgens huppel ik op mijn comfortabele gymschoenen naar de volgende kroeg.

Nashville nightlife

Blues
Het stadje Clarksdale ligt precies op het kruispunt van de Highway 61 en 49 in de staat Mississippi en het verhaal gaat dat blueslegende Robert Johnson hier zijn ziel aan de duivel verkocht om een betere gitarist te worden. We zijn in “the land where the blues began!” Als we de stad binnenrijden is het al broeierig heet. En het is nog maar mei, kun je nagaan hoe heet het hier in de zomer zal zijn. Logisch dat de bewoners van de zuidelijke staten van Amerika daar loom van worden en dat is nou net het sfeertje wat hier ook zo bepalend is. Heerlijk relaxed. Als we het Delta Blues Museum binnenstappen wordt eerst een praatje gemaakt met de man achter de balie over het feit dat we helemaal uit Nederland zijn gekomen. Hij heeft geen idee waar het ligt maar de oprechte belangstelling is er niet minder om.

Delta Blues museum

Het museum verteld de geschiedenis van de Delta blues, de muziekstroming uit het zuiden van de VS en welke benaming verwijst naar het deltagebied van de staat Mississippi. De blues verteld over het harde en arme leven van de creolen die hier in de katoenvelden werkten. Van die katoenvelden is niet zo heel veel meer over, wij hebben de afgelopen uren alleen langs eindeloze maïsvelden gereden. Deze zuidelijke staten zijn nog steeds het armst gedeelte van Amerika en op de uitgestrekte velden staan vervallen witte houten huisjes (uiteraard met veranda en schommelstoel) en oude verroeste auto’s liggen vaak op het erf. Het mooist vindt ik eigenlijk de sfeer bij de benzinestations: vanuit de hitte van de brandende zon rijd je onder de overkapping van het benzinestation. Als je uitstapt klinkt er vaak ouderwetse country of blues uit een kleine krakende speaker en er zit altijd iemand op het bankje in de schaduw met een blikje coca cola. Om te tanken moet je eerst binnen betalen en ga je door de houten hordeur die met een klap achter je dichtvalt. Nog net lees je op de deur dat je niet op blote voeten naar binnen mag en dat diefstal bij de lokale sheriff wordt aangegeven. De airco staat te gieren maar bij de kassa word je standaard met een warme lach onthaald. Weer iemand die wil weten waar we vandaan komen en waar dat in godsnaam ligt. Als ze het woordje Europe horen gaat er een lampje branden. Ze denken namelijk nog altijd dat Europe een land is!

Precies tegenover het Delta Blues Museum, waar anders dan aan de Delta Avenue gelegen, ligt een van de bekendste blues clubs van het land: Ground Zero. Eigenaar is o.a. de acteur Morgan Freeman.

Clarksdale Ground Zero Blues Club

We worden welkom geheten door een forse creoolse dame met de woorden “Welcome y’all! Can I git you some drinks?” uiteraard in zwaar zuidelijk accent (denk aan Forrest Gump uit de gelijknamige film) en voor we het weten staan emmers coca cola en water voor onze neus. We blijven ons verbazen over de porties en grote van de glazen. Wat hier als small geldt zou bij ons doorgaan als XXL. De menukaart past bij de omgeving en we kunnen kiezen uit een Crossroads burger, Dixie burger, Highway 61 burger, Voodoo burger of een Razorblade’s Uh-Uh club. Nou, doe die laatste dan maar… De hele tent is vol gekladderd met teksten en namen van voorbijgangers en kijk nou, het is een van de weinige plekken waar je nog binnen mag roken. Na een mega lunch drinken we koffie op een van de versleten banken die op de veranda staan.
Via Indianola waar we het B.B. King museum bezoeken rijden we verder over de blues route tot aan Greenwood waar we overnachten in een paar oude houten huisjes aan de Tallahatchie rivier. Hier heeft de tijd echt stil gestaan. Geheel in stijl koken we die avond ons eigen eten op de barbecue en terwijl de zon mooi ondergaat komen de vuurvliegjes en de flessen alcohol tevoorschijn. Om in cowboy termen te spreken; schiet ons maar lek. Dit zijn de ervaringen waar je voor op pad gaat.

Mississippi Tallahatchie Flats

In 1863 vond gedurende de Burgeroorlog bij Vicksburg de bepalende slag plaats om de controle van de Mississippi rivier en luidde daarmee gelijk het einde van de oorlog in. Op 4 juli gaf generaal Robert E. Lee zich over aan de noordelijke staten. Als we de 26 kilometer lange Battlefield Drive rijden langs de 1330 monumenten, kanonnen, kerkhoven en loopgraven kunnen we ons een beetje voorstelling maken van de slachting die hier heeft plaats gevonden. Verder naar het zuiden zien we langs de weg steeds meer enorme statige landhuizen zoals we uit de film “Gone with the wind” kennen. Dankzij de katoenvelden waren er in Natchez rond 1840 meer miljonairs per inwoner dan in welke stad ook ter wereld in die tijd.

Cajun en Jazz
Bij Natchez gaan we ook voor het eerst de “mighty Mississippi” over. Een prachtige stalen brug verbindt de oevers en de rest van de dag rijden we langs de loop van de Mississippi, welke met 3766 km de langste rivier in Noord-Amerika is, naar het zuiden. We komen in Louisiana steeds vaker plaatsen tegen met een Franse naam en ook wordt er nog steeds een Frans dialect gesproken dat nog uit de 18e eeuw stamt. De muziekvorm die hierbij hoort heet Cajun waarbij de stad Lafayette de bakermat is. Belangrijke instrumenten in de Cajunmuziek zijn de viool en accordeon. Als we ’s avonds in een soort eetschuur genaamd Randol’s ons tegoed doen aan boiled crayfisch en large steamed crabs speelt de band de Rhythm Devils vrolijke opzwepende muziek en is de dansvloer de hele tijd druk bezet. Zoals ze hier zeggen: “laissez les bons temps rouler!”

Natchez Trace PW

Na een bezoek aan de Tabasco fabriek en een boottocht door de moerassen rijden we aan het einde van de dag New Orleans binnen, de stad van onder meer Louis Armstrong en Ray Charles. Ons hotel ligt midden in de French Quarter, het bruisende hart van deze stad uit 1718. Je kunt dagen verdwalen in deze mooie stad die veel verschillende bouwstijlen kent, van kleine creoolse huisjes tot statige huizen aan de St. Charles Street met overdag kleurrijke markten terwijl je onder de karakteristieke gietijzeren balkons doorloopt. Dit gedeelte is gelukkig door de orkaan Katrina gespaard gebleven. De gevolgen van Katrina zijn echter op andere plekken nog steeds zeer goed te zien. Overal staan huizen vervallen en leeg omdat heel veel mensen weg getrokken zijn of geen geld hebben om het op te knappen.

New Orleans straat

Om de echte Jazz te horen kun je het best naar Frenchmen Street gaan. Hier vindt je nog de donkere jazz clubs van weleer met elke avond weer diverse live acts. In deze straat komen Jazz, Rock, Country en Blues allemaal samen en als we tot in de kleine uurtjes genieten van deze unieke sfeer weten we het zeker: op papier klonk deze reis als muziek in de oren maar nu we ook echt gezien hebben waar de bakermat van onze hedendaagse muziek ligt, hoor ik niet alleen maar de muziek, maar voel ik het ook.

Travel2America logoMeer informatie om deze muzikale reis (ook vanaf de motor ook erg mooi) door Tennessee, Mississippi, Louisiana, Alabama en Georgia individueel te rijden is te vinden op www.travel2america.nl of bel met 0346-769003.

Tekst en foto's: Edwin van Delden

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Aanvullende gegevens