Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

MIJN VAKANTIE: CURACAO EEN PARADIJS OP AARDE

Curacao Marjo waterfeestAan kou heb ik ronduit een hekel. Daarom vliegen mijn vriend en ik elke winter naar Curacao. Tekst en foto's Marjo Muntjewerf

 

Heerlijk een paar weken genieten van de warmte en de ontspannen sfeer. Maar... Curacao heeft meer te bieden dan zon, zee en strand. Het eiland herbergt ook enkele culturele toppers en prachtig natuurschoon.

Curacao Marjo strand  zee

Na een vliegreis van ongeveer 10 uur, met een korte tussenstop op Sint Maarten, arriveren we op Curacao. De aankomsthal op de luchthaven Hato is redelijk klein en niet voorzien van airco. Dat weerhoudt de beveiliging er niet van om extra alert te zijn en de nieuw aangekomen gasten gewoon te laten wachten. Wees voorbereid op een korte ondervraging door de douane. Zorg dat je in het vliegtuig al een immigratiekaart hebt ingevuld met de juiste gegevens. Ook handig is om in het vliegtuig alvast je zomerkleding aan te doen. Soms sta je wel een uur in die warme aankomsthal te wachten op de verlossende stempel in je paspoort.

Curacao Marjo vliegtuigraam

Curacao! We zijn er! Wat een genot! De zon schijnt op onze lichamen en de reisstress is meteen verdwenen. Wij logeren bij de familie van mijn vriend en kunnen van hun ook een auto lenen. Als je die luxe niet hebt, kun je in 鳬n van de vele hotels en appartementen terecht of je huurt een huis van een marinier die voor vakantie naar Nederland is. Er is op het eiland een overvloed aan autoverhuurbedrijven, waar je voor een aangename prijs een auto kunt huren. De auto kun je dan ophalen in de garage tegenover de luchthaven. Wat dat betreft is het goed geregeld op Curacao.
We stappen bij m'n schoonvader in de auto. Met een gangetje van 50 km/h tuffen we over het gehavende asfalt. Snelwegen heb je hier niet. En alles gaat op z'n dooie gemakje. Voor ons Nederlanders is dat best even wennen… Wat moet je als niemand zich aan een schema, snelheid of afspraak houdt? De beste tip die ik je kan geven is: 'Go with the flow en maak je vooral niet druk!'.

BON ANJA
Tijdens de nachtvlucht hebben we weinig en slecht geslapen, dus we zijn best een beetje vermoeid van de lange reis. Daarbij is het op Curacao vijf uur vroeger dan in Nederland, waardoor de dag extra lang duurt. Daarom springen we onder een redelijk koude douche. Een boiler hebben ze niet op Curacao. Omdat het hier 365 dagen per jaar rond de 30 graden is wordt het water in de leidingen vanzelf opgewarmd. Als we lekker zijn opgefrist kunnen we het nachtleven onveilig maken. Want: Het is 31 december en hier wordt Oud en Nieuw uitgebreid gevierd. Heel Curacao verzamelt zich op en rond de 168 meter lange houten draaibrug in Willemstad. De officiële naam is Koningin Emmabrug. Hij kreeg de bijnaam Pontjesbrug, omdat 'ie op 16 pontons drijft.
De brug verbindt de wijken Punda en Otrabanda in de hoofdstad Willemstad. Langs de kant staan diverse bands te spelen, alles is mooi versierd en overal verlichten sierlijke lampjes de nacht.
Ook wij zoeken een plekje op de brug en halen de champagne en hapjes tevoorschijn. Die we, zoals vrijwel iedereen in en koeltas hebben meegenomen van huis.
Zodra het aftellen begint, kijk ik vol verwachting naar de hemel. 3... 2... 1... Terwijl iedereen elkaar Bon Anja (gelukkig nieuwjaar) wenst, worden we verwend met een fantastische vuurwerkshow! Na zo'n 30 minuten is het meeste vuurwerk de hemel ingeschoten. Iedereen blijft nazitten, genieten, kletsen, drinken en eten. Wat een gezelligheid! Om drie uur taaien we af. We zijn inmiddels al 30 uur op, dus tijd voor een welverdiende nachtrust.

CARIBISCH GENIETEN
Na drie dagen zonnen, zijn we niet meer als toerist herkenbaar door onze mooie zongebruinde huid. Tijd om wat te gaan ondernemen! Aangezien Curacao geen fiets- en wandelpaden heeft naast de autoweg, is het verstandig en een stuk veiliger om het eiland met de auto te verkennen.
We zetten ons verstand op nul en rijden richting Westpunt. Dit stuk van Curacao staat bekend als de groene en verwilderde kant. Je kunt hier heerlijk op verlaten strandjes zonnen of een lokaal restaurantje bezoeken voor een hapje en een drankje.

Curacao Marjo bord playa St. Cruz

Wil je een echte lokale lekkernij proeven, dan adviseer ik je om naar Jaanchies te gaan. Daar krijg je een boomkip, oftewel een leguaan, op je bord! Dat klinkt aanvankelijk luguber, maar het is hier gewoon en erg lekker.Nadat we diverse strandjes zijn afgegaan, zoals Grote Knip, Porto Marie, Playa Lagun en Blauwbaai, vinden we langs een landweggetje een trap naar beneden. Onderaan de trap is een kleine beachbar, vanwaar we een prachtig uitzicht hebben over de zee. Dit is echt ultiem Caribisch genieten. Met een kleurrijke cocktail sluiten we Westpunt af en rijden we naar Willemstad om daar flink te shoppen. De hoofdstad van Curacao is gezellig en gemoedelijk, maar ook heel toeristisch. Het verschil met Westpunt is hetzelfde als het verschil tussen dag en nacht.

Curacao Marjo pontjesbrugGezien de vele enorme cruiseschepen die hier aanleggen, struikel je soms letterlijk over de Amerikanen en Duitsers. Curacao heeft hier slim op ingespeeld, want in Otrobanda is er in het Riffort (Een van de acht forten bij de St. Annabaai gelegen tussen Punda en Otrobanda) een winkelcentrum gebouwd dat helemaal is ingericht op Amerikaanse behoeften. Je ziet hier continu football-wedstrijden op grote TV's en je kunt hier allerlei soorten eten en drinken kopen.
Het is hier wel een stuk duurder. Een drankje gaat nog wel, maar souvenirs kun je beter aan de andere kant van de brug kopen. Houd er overigens rekening mee dat je hier betaalt met de Antilliaanse gulden (Ang) of de Amerikaanse dollar. E驀n euro is 2,26 Ang. We sluiten de dag af met een diner aan zee. Bij de Boogjes, aan de rand van Punda, vind je diverse restaurants naast elkaar. Terwijl de golven bijna letterlijk om je heen slaan heb je een prachtig uitzicht op de zee en de zonsondergang. Heerlijk romantisch!

Curacao Marjo terras

FUIKDAG
Een van de redenen waarom we deze keer rond de jaarwisseling vlogen is omdat ik heel graag naar Fuikdag wilde.Dit evenement wordt ieder jaar op de eerste zondag van januari gehouden. Fuikdag is ooit ontstaan door een groepje vissers die in de Fuikbaai een nieuwjaarsborrel hield. Nu, tientallen jaren later, is het een alom bekend evenement dat nog steeds niet 'georganiseerd' wordt, maar spontaan plaatsvindt. Fuikbaai is alleen per boot te bereiken en ligt zo'n 20 minuten varen van Curacao. Veel booteigenaren varen je heen en weer voor ongeveer 100 Ang. Zorg ervoor dat je de boot niet mist op de terugweg, want dan is het 'ieder voor zich'.
Wij hebben het geluk dat we op de boot van mijn zwager mee kunnen varen. 's Ochtends vroeg laden we de boot vol met koelboxen en luchtbedden. Het is namelijk een gewoonte om te 'floaten' op Fuikdag. Je kunt daar niet aan het strand liggen.
Daarom neemt iedereen een luchtbed of iets dergelijks mee. Na ongeveer een kwartier varen we de baai in. Het valt me meteen op dat de duurste catamarans naast zelfgemaakte houten vlotten liggen. Iedereen is gelijkgestemd en stuk voor stuk komt men hier voor een gezellig feestje.

Curacao Marjo waterfeest
Wij zoeken een plekje en duiken vervolgens met onze 'float' het water in. Extra leuk is dat onbekende, maar ook bekende DJ's als Chuckie en Afrojack hier geheel belangeloos komen optreden op een binnenvaartschip, dat in het midden van de baai ligt en tot podium is omgedoopt. Rond het middaguur float ik met een groepje naar het podium om daar eens lekker te gaan 'splashen'. Iedereen gaat dan tegelijkertijd in het water slaan, zodat er een enorm grote fontein van spetters ontstaat. Heel gaaf! Er liggen zo'n 10.000 mensen in het water. Als je over de koppen zou lopen, zou je het water niet eens aanraken. Voor een ongeorganiseerd evenement als dit op het open water is de sfeer bijzonder aangenaam en ontspannen. Voordat de zon ondergaat varen we rustig terug naar de kust, waarna we thuis in de tuin nog van een heerlijke barbecue genieten.

WANDELEN OP DE JORISBAAI
Na al dat water en de mooie strandjes ben ik ook wel benieuwd naar wat Curacao op het land heeft te bieden. Als je zegt dat je naar Curacao op vakantie gaat, krijg je vaak te horen: 'Heerlijk, maar alleen onder water is het mooi'. Niets is minder waar! Mijn schoonvader gaat steevast twee keer in de week de Jorisbaai op met zijn mountainbike. Dat wilde ik wel eens van dichtbij zien! Het ligt op loopafstand, dus we gaan met de benenwagen. Met een vooroordeel van heb-ik-jou-daar (wilde honden, droge zandgrond en stekelige cactussen), beginnen we aan de wandeling op de Jorisbaai.

Curacao Marjo binnenmeertje

In het begin wordt mijn vooroordeel (behalve de wilde honden) onderstreept. Vrachtwagens rijden af en aan om afval hier te dumpen en laten het droge zand lekker om ons heen stuiven. Maar al na vijf minuten wandelen, verandert de omgeving in een compleet andere wereld. We worden omringd door groene struiken, allerlei hagedissen en heel mooie cactussen met bloeiende roze bloemen. Af en toe komen we een halve auto tegen, die inmiddels wordt bewoond door leguanen. Ook koelkasten vind je hier te kust en te keur. Zonde dat de bewoners van het eiland niet door hebben dat ze zo'n mooie natuur aan het vernietigen zijn. Maar goed, ik kan er wel om lachen als een klein hagedisje lekker op een stoel van een oud wrak ligt te zonnen.

Curacao Marjo autowrak
Het pad verandert geleidelijk in een soort uitgesleten greppel en ik moet uitkijken waar ik loop. Ik kan me niet voorstellen dat mijn schoonvader hier kan fietsen, dat lijkt me levensgevaarlijk.
Ik geniet van de vergezichten, die zo bij Bob Ross op het schildersdoek zouden passen.
Onderweg komen we bij een grot dat een onderkomen schijnt te zijn voor vleermuizen. Stinken dat ze doen! Maar wat gaaf om die nachtwezens van zo dichtbij te mogen zien. Bovendien heb je boven op de grot een fantastisch uitzicht op de zee en het landschap. Na anderhalf uur lopen hebben we eigenlijk nog maar een klein gedeelte van dit prachtige natuurgebied gezien. Toch gaan we richting huis. Er ligt nog slechts een bodempje water in mijn fles en de hoge temperatuur begint ook aardig zijn tol te eisen. We wandelen rustig terug naar huis. Maar niet voordat we even hebben gekeken bij het motorcrossen. Op een zelfgemaakte baan met honderden oude autobanden als afrastering en tientallen verschillende springheuvels gaan de liefhebbers hier wekelijks los op hun crossers. Eenmaal thuis neem ik een flinke duik in het zwembad om het zweet en de hitte van me af te spoelen. Wat een luxe... Curacao verovert weer een stukje van mijn hart.

Curacao Marjo motocross

ONTSPANNEN AAN, IN EN ONDER WATER
Hoewel je met een snorkel al heel veel vissen kunt zien, is duiken de beste manier om kennis te maken met de onderwaterwereld. Op Jan Thiel Beach kun je dat goed doen. Dit stukje strand staat bekend om z'n luxe. Daarvoor betaal je ook. Voor zes gulden mag je het uitgestrekte strand op en aldaar kun je kiezen uit diverse beachbars, waar je voor 3 tot 15 gulden een bedje kunt huren voor een hele dag. Het kost wel wat, maar als je een dag echt wilt genieten van luxe, kun je het beste naar Jan Thiel Beach gaan: Schone toiletten, mogelijkheid om te douchen, je kunt een pedicure boeken en je wordt op je wenken bediend.
Nadat we een bedje hebben gehuurd en een kleine cocktail (Long Island Icetea is gevaarlijk lekker) hebben geproefd, wandelen we naar Dive Center Scuba Do om een introductieduik af te spreken.
Enkele tellen later en 135 dollar armer (90 dollar voor introductieduik, 45 dollar voor checkduik, omdat mijn vriend 'advanced diver' is), kan de uitleg beginnen. Na een uur plaatjes kijken en luisteren naar de instructeur, kan ik niet wachten om het water in te gaan. Alle informatie ben ik alweer vergeten als we eindelijk aan de rand van de zee staan, want zo'n pak aandoen en alleen al het ademen door een mondstuk vind ik erg spannend. Samen met een duikinstructeur, mijn vriend en nog een introductieduiker stappen we het water in. Geheel gedesori・teerd en een beetje verbluft doe ik zo goed en zo kwaad als het gaat m'n duikbril op, de flippers aan en stop ik het mondstuk in mijn mond. De instructeur laat ons eerst wennen aan het feit dat je onder water kunt 'ademen'. Wauw! Wat is dat vreemd! Opeens moet je nadenken over ademen, terwijl dat normaal (gelukkig) onbewust gaat. Ik houd de instructeur goed in de gaten, terwijl we allemaal onze oefeningen moeten doen. Braaf doe ik de instructeur na en zodra hij ons een seintje geeft volg ik hem nauwlettend.

Curacao Marjo duiken

Af en toe heb ik last met klaren, maar gelukkig weerhoudt me dat niet om te genieten van het onderwaterleven. Het kleurrijke koraal zwaait sierlijk naar me en bijzondere vissen kijken me met grote ogen aan. Wat is dit genieten!
Tot opeens een donkere schaduw opdoemt. Het rif! Ik begin sneller te ademen en ben angstig voor iets dat ik niet ken. Gelukkig is daar mijn vriend samen met de instructeur, ze begeleiden me langzaam omhoog. Boven water haal ik diep adem en stellen de heren me gerust. Het is zo donker, omdat het daar dieper is. Verder is er niets anders. Na een minuutje boven water te zijn geweest, duik ik gerustgesteld weer naar beneden. Eenmaal weer op het droge hoor ik verhalen van mijn vriend, waarvan ik blij ben dat ik niet weet waar hij het over heeft. We schijnen langs barracuda's te zijn gezwommen, koraal te hebben gezien dat je kan verwonden en een giftige vis te zijn tegen gekomen. Ondanks dat, wil ik toch volgend jaar m'n PADI (duikbrevet) gaan halen. Het is zo ontzettend mooi en ontspannen onder water, dat ik die onbekende en 'enge' dingen wel voor lief neem.

GEWAAGDE BOOTTOCHT
Wanneer je even weg wilt van Curacao, is een dagje Klein Curacao zeker een aanrader. Dit is een onbewoond eiland dat 10 kilometer ten zuidoosten van Curacao ligt. Het heeft een oppervlakte van zo'n drie vierkante kilometer. Het is ongeveer 1,5 uur varen met een kleine boot. Vanaf Curacao kun je met een georganiseerde boottrip of met een visserman mee, die het vaak voor een schappelijk prijsje doet. Laat nu net mijn zwager kapitein zijn en een acht meter lange boot bezitten! Met een gem麝eerd groepje van eilanders en toeristen spreken we vroeg in de morgen af op Jan Thiel om op de boot te stappen.
Als we zeker weten dat we voldoende levensmiddelen (lees water, drank en eten) aan boord hebben, varen we via het Spaanse Water de Caribische zee op. De oceaan is erg wild vandaag. De golven tillen ons op en laten ons met een klap weer vallen. Iedereen moet zich heel goed vasthouden aan de reling en het is doodstil aan boord. Opeens realiseren we ons allemaal weer hoe klein wij zijn en hoe groot en sterk de oceaan is. We houden vol en na ongeveer anderhalf uur varen zien we het wonderschone eiland liggen. Met een blik op het eiland ben ik de helse bootreis meteen vergeten. Het parelwitte zandstrand, het kristalheldere water en de fantastische hutjes met daken van gedroogde palmbladeren, ook wel palapa's genoemd, zijn een lust voor het oog. We halen alles van boord en zetten het op een surfplank, zodat we het gemakkelijk aan land krijgen. Gelukkig houdt het eiland de wind deels tegen, waardoor onze tassen droog overkomen. Het laatste stukje naar het eiland moeten we zwemmen, maar het water is een genot voor onze nog deels bibberige en van angst verstijfde lichamen.
Voor een onbewoond eiland is Klein Curacao druk bezocht. De Mermaid, die boottrips voor toeristen verzorgt, is ook net aangemeerd. Maar gelukkig is er plek zat en eigenen wij ons een palapa toe. Deze hutjes zijn hier ooit gebouwd voor een schoolproject. Het is een ongeschreven regel dat je de palapa's met respect behandelt en je je eigen troep weer netjes opruimt en meeneemt. Twee bezienswaardigheden op het eiland zijn de oude, verlaten vuurtoren en het aangespoelde wrakschip dat hier al tientallen jaren ligt. De eigenaren van de Mermaid hebben een restaurantje gebouwd voor haar klanten. Dat is niet toegankelijk voor andere toeristen/bezoekers.

Curacao Marjo bootje op zee
Heerlijk aan zo'n onbewoond eiland is dat je niets moet en eigenlijk ook niets kunt doen. De hele dag liggen we lekker te kletsen, te zonnen (je verbrandt hier erg snel!), vermaken we ons met een volleybal en duiken we af en toe met een snorkel het water in. Het water is enorm helder en dus zeer geschikt voor snorkelen. Als je heel veel geluk hebt zwemmen er dolfijnen om je heen, maar het is meer waarschijnlijk dat je schildpadden ontmoet! En niet van die kleintjes, maar echte grote zeeschildpadden die graag een rondje met je zwemmen en daarna een wedstrijdje sprinten met je doen. Dat je zeker weten verliest. Prachtig!

Curacao Marjo bbq
Aan het eind van de middag steken we de barbecue aan en met een volle maag stappen we weer op de boot. Nu gaan we met de golven mee, dus niemand verwacht een zware reis. Terwijl de zon langzaam in de zee zakt en we allemaal nog een drankje in de hand hebben, heeft niemand de wilde zee in de smiezen. Totdat er halverwege de reis opeens een enorme golf ons optilt en zonder moeite in een andere golf gooit. Iedereen probeert zich zo goed en zo kwaad als dat gaat aan de reling vast te houden en op de boot te blijven. Gelukkig hebben we een fantastische kapitein die binnen enkele seconden alles weer onder controle heeft. Behalve dat we drijfnat zijn, is iedereen in orde. Opeens krijgen we allemaal de slappe lach. Een half uur later staan we weer veilig op de vaste wal. Wat een avontuur!

NOOIT MEER NAAR HUIS
Bij mijn ultieme vakantie horen zon, zee, strand, maar ook zeker nieuwe dingen ervaren en een beetje spanning vind ik ook niet erg. Dit alles vind ik op 'mijn' Curacao. Ik adviseer je om in ieder geval 14 dagen te boeken, mocht je naar dit eiland op vakantie willen gaan. Er is zoveel te doen, zowel voor de strandligger als de avonturier. Je kunt een dagje kano・ op de St. Jorisbaai, de Christoffel Berg beklimmen, het Westpunt ontdekken, eilandhoppen naar Aruba of Sint Maarten of op bezoek gaan bij de Flamingo's bij Jan Kok. Als je in februari gaat, kun je genieten van het Carnaval dat hier overweldigend wordt gevierd. Of ga lekker zwemmen met de dolfijnen in het Sea Aquarium. Ben je meer een feestbeest? Ga dan naar het onlangs gerenoveerde Mambo Beach, daar is elke dag wel iets te beleven of bezoek Happy Hour op Jan Thiel waar je onder het genot van een alcoholische versnapering luistert naar een bekende of lokale artiest. Ben je meer van de rust? Ga dan heerlijk snorkelen of duiken. Er is zelfs een watertaxi die je graag ergens op een mooie plek afzet en op de afgesproken tijd je netjes weer komt ophalen.
Een ding is zeker: Antillianen weten wel hoe ze van het leven moeten genieten. Ik heb nooit genoeg aan drie weken Curacao en hoe vaker ik er kom, hoe lastiger ik het vind om weer naar Nederland terug te gaan. Het weer, de mensen, de sfeer... Het leven op Curacao is zoveel aangenamer dan in ons koude Kikkerlandje. Tenminste, dat is mijn ongezouten mening. Ik ben benieuwd wat jij ervan vind. Maar daarvoor moet je toch echt op het vliegtuig stappen!


Wat je moet weten:
Het drinkwater op Curacao is het beste leidingwater ter wereld. Je kunt absoluut uit de kraan drinken. Maar houd er rekening mee dat leidingwater op het eiland zeer kostbaar is, vele malen kostbaarder dan in Nederland. Denk daar aan als je onder de douche staat.
Curacao heeft 110-130 volt netspanning.
bij 50hz. Je hebt een Amerikaanse stekker of adapter nodig.
Houd rekening met stroomstoringen en de veranderlijke netspanning.
Bijna alle mensen die in de horeca werken, leven deels van hun fooien. Een percentage van 10% van het totale bedrag is netjes.
De offici・e munteenheid is Antilliaanse gulden (Ang). Met euro's betalen is niet mogelijk. Je kunt wel Ang pinnen uit een automaat en met dollars kun je hier ook terecht.
Op Curacao zijn de muggen dol op toeristen. Zorg dat je voldoende insectenafweermiddelen met DEET erin mee hebt. Ook kun je last hebben van praga's, ofwel zandvliegjes. Deze zijn 1 tot 2 mm groot en kunnen lekker steken. Niet gevaarlijk, maar wel vervelend.
Men spreekt hier Papiamento, Engels, Spaans en Nederlands.
Het tijdsverschil is 5 uur. In de zomertijd in Nederland verschilt het 6 uur. Op Curacao is het vroeger.
Er zijn geen vaccinaties nodig om het eiland op te kunnen.
De veiligheid is de laatste jaren enorm toegenomen. De meeste toeristen krijgen niet te maken met criminaliteit. Maar neem wel voorzorgsmaatregelen, zoals geen waardevolle spullen onbeheerd achterlaten, parkeer je auto op een bewaakt terrein en ga 's avonds niet in achterbuurten wandelen.
Smeer je goed in tegen de sterke zon. Factor 20/30 is voor het begin van je vakantie een pre. Daarna kun je met 15/20 smeren. Maar niet als je naar Klein Curacao gaat, daar heb je echt factor 20/30 nodig!
Een vliegticket kost om en nabij de €700,- p.p. Beste reistijd is het hele jaar door.

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Aanvullende gegevens