Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Schoon - Schoner - Schoonst - Molvenomeer

Molveno 2014 terras meer4-1-15. Schoon in de betekenis van mooi en schoon in de betekenis van rein. Het Molvenomeer in het Italiaanse Trentino overtreft alles.

 

 

Molveno 2014 terras meer

Vanaf het terras, naast het hoog in het gezellige dorp Molveno gelegen hotel Ariston, heb je een prachtig uitzicht over het Molvenomeer. Een zuchtje wind dat tussen de uitlopers van de Brenta Dolomieten waait zorgt voor rimpels in het kraakheldere water. Links dichtbegroeide groene bergen, rechts hoge kale toppen die af en toe tevoorschijn komen uit de bewolking. Uit die richting komen de hele dag paragliders tevoorschijn. Meestal hangt er een persoon aan de vlieger. Soms twee, want in Molveno kun je tegen betaling een duovlucht maken. Je kunt de vliegers tijdens vrijwel de hele vlucht volgen en tenslotte zien landen op een weide aan de rand van het meer.

Molveno 2014 terras bergenMolveno 2014 paragliders

Wie niet aan zo'n vlieger met dunne touwtjes van de hoge bergen durft te springen kan zich vermaken in het aan het meer gelegen park of aan het strand. Of zwemmen in het schoonste meer van Italië, dat is onderscheiden met 5 zeilen van de Legambiente en de Touring Club. Je kunt ook een bootje of een waterfiets huren. Wandelen in de omgeving en in de bergen is bijzonder populair. Wie verder wil kan op de motor of met de auto schitterende toertochten maken in de wijde omtrek. Erg populair hier is mountainbiken. Veel bikers pakken de berglift omhoog en gaan dan via een spectaculaire route weer naar beneden. Molveno en het Molvenomeer hebben de toeristen veel te bieden.

Molveno 2014 meer  dorpMolveno 2014 lift  fiets

Er leiden vele wegen naar...
Niet alleen Rome is via diverse routes te bereiken. Er leiden ook vele wegen naar Molveno. De snelste manier om er over de weg te komen is via München naar de Brennerpas, dan richting Bolzano en voor Trento de snelweg af om nog een paar kilometer te genieten van het fraaie landschap.
Je kunt ook eerst een dag meters maken in Duitsland. Overnachten ergens in het zuiden en dan via de Fernpass in Oostenrijk door het Ötztal de grens bovenop de Timmelsjoch passeren. Of kies na de Fernpass de richting Imst en Landeck om af te zakken naar de Reschenpass. Vandaar kun je binnendoor richting Merano en dan naar het zuiden. Nog mooier is de route over de Stelvio en de Gavia pas. In de laatste gevallen is een extra stop onderweg aan te raden. Want opschieten doe je niet op die slingerende bergwegen. Na de passen op het grensgebied van Oostenrijk en Italië volgt Alto Adige ofwel Zuid-Tirol. Over de kronkelende binnenwegen is het volop genieten van de meest vruchtbare streek in Italië. Het barst hier van de fruitbomen. Wie, zoals wij deze keer, half september door dit gebied rijdt, wordt getrakteerd op de heerlijke geur van appelen die rijp aan de tienduizenden bomen smeken om geoogst te worden. Kom je verder dan krijgen de wijnranken de overhand. Ook hier hangt het fruit in volle glorie aan de takken. Bijna klaar om te worden omgezet in de heerlijke wijnen van Trentino. Als we de Brenta Dolomieten naderen en weer omhoog rijden raken de wijngaarden uit zicht. Hier wordt het vooral 's nachts te koud voor het fruit. De goed geplaveide bergwegen zijn een eldorado voor motorrijders. We komen er heel veel tegen en worden door tientallen gepasseerd. Hun in helmen verborgen gezichten kun je niet zien, maar je voelt dat ze moeten stralen van genot in dit bochtenparadijs.

Molveno 2014 balkon meer
En dan opeens is daar een bord Molveno – Centrum. Linksaf. Over een keienweg rijden we het dorp in. Dat ziet er gezellig uit. Links en rechts winkeltjes, een bar en een restaurant. Natuurlijk is er een ijswinkel. We zijn in Italië. Tegenover de kerk rijden we zo de parkeerplaats van hotel Ariston op. Eerst even inchecken en dan een drankje op het terras. Met uitzicht op het schitterende Molvenomeer dat tussen twee bergruggen ligt. De vakantie kan beginnen. Dat komt helemaal goed hier...

Wandelen, varen, luieren en ijs eten
Na twee dagen autorijden laten we onze vierwieler even lekker een dagje staan. We lopen naar beneden richting het water. Onderweg natuurlijk even een cappuccino drinken bij het eerste het beste barretje dat we tegenkomen. Alleen in Italië kun je zo lekker koffiedrinken. Daarna verder. Naar het park dat direct naast het meer ligt. Je kunt heerlijk in het gras gaan zitten onder de bomen of aan een van de vele picnictafels. Wil je bruin bakken dan kun je op het strandje gaan liggen in de volle zon. Tot je gaar bent om dan snel weer de schaduw onder de bomen op te zoeken. Bootjes met of zonder motor en waterfietsen zijn per uur te huur.

Molveno 2014 meer  park

De weide waarop de paragliders landen is voor iedereen vrij toegankelijk. Het is hartstikke leuk om die sportieve lieden uit de lucht te zien komen aanzeilen. Heel behendig halen ze, trekkend aan de touwtjes, de snelheid uit hun vlieger om vervolgens keurig op twee benen te landen. Mensen die voor het eerst een duovlucht maken stralen van geluk en plezier. 

Molveno 2014 paraglider duo

Wij maken een rondje door het park en laten ons op een terras een heerlijke warme pannini goed smaken. Tomaat met mozzarella. Tussen een vers broodje dat even is doorgebakken in een groot uitgevallen tosti-apparaat. Heerlijk. We hoeven niet meer te rijden dus bestellen we er een mooi glas droge witte wijn bij. Uit de streek waar we zijn natuurlijk; Trentino. Daarna kuieren we weer verder. Lekker lui uitbuiken in het gras. Tot er weer ruimte is voor een echt Italiaans ijsje. Nou, ijsje... Laten we de vakantie goed beginnen: “Doet u maar drie bolletjes, alstublieft?” Zo kabbelt de dag traag verder. Op de terugweg bekijken we de fototentoonstelling die uitgestald staat op het kerkplein. De expositie doet uit de doeken dat Engelse avonturiers de eersten waren die zich in 1864 door de Brenta Dolomieten een weg baanden van Molveno naar Madonna di Campiglio aan de andere kant van de bergkam. De tentoonstelling herinnert eraan dat het 150 jaar geleden is. Dankzij die ontdekkingsreizigers is het toerisme ontstaan in Molveno en uitgegroeid tot de belangrijkste bron van inkomen voor de bergbewoners. Wij leveren een kleine bijdrage aan de plaatselijke economie door op het terras van het hotel een lekker hapje en een drankje te bestellen. Vanaf die schitterende locatie zien we langzaam de zon achter de grijze toppen van de Dolomieten verdwijnen. Wat een heerlijke dag.

Molveno 2014 oude foto

Andalo en Madonna di Campiglio
“Laten we maar een rondrit gaan maken met de auto. Misschien klaart het onderweg wel op”, besluiten we de volgende morgen als de toppen van de Dolomieten verscholen blijven in de wolken. We pakken de auto en toeren eerst naar Andalo, een gezellig vakantiedorp even verderop. Voordat we er gaan winkelen en koffiedrinken rijden we eerst even door naar de berglift. Het idee van een bergwandeling valt opnieuw af als we de grijze massa zien die door de toppen wordt vastgehouden. De zon is nog niet sterk genoeg om er doorheen te breken. Koffie dus in het gezellige Andalo. Daarna rijden we om het massief van de Brenta Dolomieten heen naar het mondaine skioord Madonna di Campiglio. Een prachtige rit door de bergen die je onder meer langs Spormaggiore brengt waar je het project Life Ursus, een park met bruine beren en wolven, kunt bezoeken. Madonna is zonder meer de moeite waard voor een stop. Er zijn winkels met prachtige etalages waarin peperdure koopwaar staat uitgestald. Je kunt een wandeling maken door het park en langs de vijver. We genieten hier ook van een heerlijke Italiaanse lunch. Het wordt een fraaie rit van ongeveer 150 km, die opnieuw eindigt met een regionale lekkernij op het terras van hotel Ariston.

Molveno 2014 lift  meer

Vliegen, mountainbiken, wandelen
Als de grijze toppen van de Brenta Dolomieten schitteren in de zon en de eerste paragliders alweer door de lucht zweven wandelen wij door het dorp naar de lift. Daar vind je in september geen lange rij met wachtende skiërs, maar wel sportief geklede mannen en vrouwen die met een enorme rugzak de lift in stappen. Daar zit die grote vleugel in waaraan ze naar beneden komen. Het is een enorm gesjouw, maar dat ben je snel vergeten als je later door de lucht zweeft. Er zijn ook veel sporters die met hun mountainbike naar boven gaan. Zij storten zich later over steile paden naar beneden. Soms door prut en waterpartijen. Dat kun je zien aan de bikers die al een keer zijn geweest. Ze zitten onder de bruine modder en hun fietsen zijn stinkend smerig.
Boven stap je uit de lift in een totaal andere wereld. Prachtig groene weiden, bomen en schitterende uitzichten naar alle kanten op de bergen en dalen. Puur genieten...

Molveno 2014 bergen uitkijk
Vanaf het uitkijkpunt is het een klein stukje lopen naar de plek waar de paragliders van de berg af springen. Een spectaculair gezicht is dat. Ze leggen eerst hun vlieger klaar, trekken dan de touwtjes strak en wachten tot er een gunstige windvlaag komt. Zodra die zich aandient trekken ze de vlieger omhoog en lopen ze de berg af. Als ze geen grond meer onder hun voeten voelen nestelen zij zich in hun tot een soort stoel 'omgetoverde' rugzak en vliegen ze weg. Een schitterend schouwspel.

Molveno 2014 terras paraglider
Vanaf het hoogste punt waar de lift de bezoekers af zet kun je een mooie wandeling maken naar het lager gelegen liftstation. Je passeert een boerderij waar tevens een restaurant in is gevestigd. Bij de lift kun je diverse kanten op om lopend weer terug te keren naar Molveno. Wie daar tegenop ziet pakt lekker weer de lift naar beneden.

Molveno 2014 bergen borden
Een ijsje hebben we wel verdiend na deze 'sportieve' onderneming. En eh... Het klinkt misschien eentonig, maar we besluiten ook deze dag met een hapje en een drankje op het terras met uitzicht op het Molvenomeer. Het is tenslotte vakantie.

Molveno 2014 rommelmarkt kerk

Markt in Molveno
Wat een drukte in het dorp. Op het kerkplein tegenover het hotel zit een kunstschilder te werken bij de waterput. Er staan marktkramen en in de straat naar boven zien we ook allemaal kramen.

Molveno 2014 schilder

Dat moeten we natuurlijk even van dichtbij bekijken. Het blijkt een rommelmarkt te zijn. Er liggen messen, vorken, lepels, vaasjes, borden, oude fototoestellen, haakwerken, tafelkleedjes en nog veel meer snuisterijen uitgestald. Er is ook een kraam met boeken. Gezellig, hoor. Het hele dorp paradeert langs de marktstallen.

Molveno 2014 rommelmarkt doorkijk
Helaas wordt de vreugde getemperd als het eerst zachtjes en vervolgens echt begint te regenen. De kramen worden snel afgedekt met plastic, de mensen verdwijnen naar binnen. Jammer. Halverwege de middag klaart het weer een beetje op. Dan wordt het weer gezellig in Molveno-centrum.

Molveno 2014 lavendelkraam

Ristorante Pie di Castello
Gelukkig is de volgende dag de zon weer de baas in Trentino. Wij pakken de auto voor een toeristische route naar het Gardameer. Via kuuroord Ponte Arche en pittoreske dorpjes als Sarche, Pietramurata zetten we koers naar het Lago di Cavedine, een ander schitterend meer in de regio. Na deze bezienswaardigheid kom je in het steenlandschap Biotoop Marocche. Hier heeft de ijstijd stilgestaan. Niet echt mooi, maar wel heel bijzonder. Verder naar Dro, Ceniga, Arco en uiteindelijk Riva del Garde. Het is niet de eerste keer dat we in deze stad aan het Gardameer zijn en zal zeker ook de laatste keer niet zijn. Riva is altijd gezellig en in Riva kun je heerlijk ijs kopen.
Er zijn genoeg restaurants met zonovergoten terrassen in Riva om van een lekkere Italiaanse lunch te genieten. Maar dat doen we niet. Wij rijden 4 kilometer in de richting van het Lago di Tenno.

Molveno 2014 Lago di Tenno

Dat meertje willen we ook nog even bekijken. Maar eerst stoppen we in het middeleeuwse dorpje Cologna di Tenno. Daar vind je Trattoria Pié di Castello. Het is een restaurant dat gevestigd is in een gebouw uit het jaar 1663.

Molveno 2014 Trattoria

De familie Benini serveert er traditionele gerechten uit de typische keuken van de streek Alto Garda. Als je niet op dit adres wordt gewezen rijd je er argeloos voorbij en zal je nimmer ervaren hoe de oma, van de oma van Gabriëlla vroeger Carne Salada maakte. Je kunt kiezen uit warm of koud. Wat je vervolgens krijgt is een bord vol prachtige vleeswaar. Bereid zoals dat van generatie op generatie is en wordt doorgegeven. Daarbij groenten uit een ouderwetse weckpot. Werkelijk fantastisch! Wie in de buurt is moet er echt een keer gaan eten. Om het zoeken gemakkelijker te maken en als 'voorproefje' geven we hierbij het internetadres: www.piedicastello.it. De trattoria is dinsdag gesloten. Dit adres is een grote omweg waard. Wij gaan zeker nog een keer. Ook al moeten we er 100 kilometer voor omrijden.

Tekst en foto's: Arie Blokland
Meer informatie is te vinden op: www.visitdolomitipaganella.it  en www.visittrentino.it/nl

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Aanvullende gegevens