Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

VALSUGANA MET CASTEL PERGINE EN PASSO MANGHEN

Valsugana Castel Pergine met beelden Klaus PriorNa het heerlijke diner in Castel Pergine weten we een ding zeker; We moeten nog een keer terug. Maar niet alleen om te eten...

 

We staan al 10 minuten in de tuin van Hotel Daniela als de klok op de afgesproken tijd (19.30 uur) staat. Nog eens 10 minuten later zijn onze gastvrouwen er nog niet. Wij Hollandse kaaskoppen moeten nog even wennen aan het Italiaanse leven. Tegen achten komen de dames, dan moeten ze eerst nog even naar binnen en... Nou ja, als we vertrekken is het donker. We gaan eten in Castel Pergine. Van de rit naar Pergine zien we dus niets en ook de lange weg omhoog naar het kasteel is in duister gehuld. Beneden zien we de lichten van het dorp. En verderop Levico Terme waar we vandaan komen.

Valsugana Castel Pergine bergValsugana Castel Pergine uitzicht

Na een lange klim over een smalle weg bereiken we het kasteel waar in het donker helaas weinig van is te zien. We rijden door een smalle poort. De auto stopt en we stappen uit op een schaars verlichte binnenplaats. Via een oude houten, krakende deur gaan we naar binnen. In een soort hal hangen enkele schilderijen en er staan houten kunstwerken. Mooi. Via een andere deur komen we in het restaurant waar we door Verena Neff allerhartelijkst worden begroet. Met haar partner Theo Schneider verkochten ze hun bedrijf (zij was vertaalster, hij architect)  en huis in Zwitserland om boven op de berg in Pergine een hotel restaurant in het kasteel te beginnen. Ze maakten er in de afgelopen 20 jaar een succes van. 

Valsugana Castel Pergine met beelden Klaus Prior

Valsugana Castel Pergine beeld p250Eten is in Castel Pergine een feest. De meest bijzondere gerechten krijg je voorgeschoteld. Met heerlijke producten uit de omgeving en wat Italië nog meer heeft te bieden. Daarbij wijnen uit Valsugana en wijdere omgeving. Heerlijk allemaal en zeker voor herhaling vatbaar. Tijdens het diner leren we meer over het middeleeuwse kasteel dat privébezit is van een familie uit Pergine. Het werd lange tijd bewoont door Tiroler vorsten. Sinds 1900 is het een hotel. Elk jaar is er een tentoonstelling van een kunstenaar. Beelden en of schilderijen worden opgesteld op de binnenplaats, in de ontvangsthal, de kapel, de voormalige gevangenis en buiten in de tuin. Dit jaar staat het werk van de in Duitsland geboren (28 juli 1945) Zwitserse (1989 genaturaliseerd) schilder en beeldhouwer Klaus Wilhelm Prior in de belangstelling. Hij maakt fantastisch mooie dingen. Dus moeten we terug als het licht is.

Voor de volgende dag hebben we meteen een goed plan. Het wordt Castel Pergine. Vanaf Levico Terme, onze basis, ben je er zo. Over de smalle bergweg omhoog. Onderweg kun je genieten van het uitzicht en bovenop de berg kun je genieten van de vele werken van Klaus Prior die rond het kasteel staan. Het is prachtig. Prior heeft uit grote boomstammen zijn ruwe werk gehouwen. Het resultaat is stoer en heel dichtbij de natuur. Voor fotografen is het hier een eldorado met alle kunst en de schitterende vergezichten. Castel Pergine houdt ons wel een aantal uren bezig. Het is een prachtige locatie.

Valsugana Castel Pergine beeldenrijValsugana Castel Pergine toren

Later dan verwacht rijden we verder in noordelijke richting. De Passo Manghen is ons doel. Een mooie rit met de auto. Fraaie wegen slingeren omhoog. Na elke haarspeldbocht krijg je de neiging om te stoppen en uit te stappen om te genieten van het uitzicht en dat weer digtiaal vast te leggen. Maar dan kom je nooit op de top. Bovendien hebben we zin in koffie en een broodje. Dus stoppen we wel bij het eerste het beste bergrestaurant voor een heerlijk kopje koffie. Wat is dat toch lekker in Italië. Berglucht maakt hongerig. Een vers broodje met Tiroler spek en kaas van de boer die even verderop woont is daarvoor een uitstekende oplossing. Valsugana luilekkerland. Wij hebben het ongelooflijk naar ons zin op het terras in het zonnetje.

Valsugana Passo Manghen haarspeldenValsugana Passo Manghen bord

Echt druk is het niet op de berg, maar we komen hier wel aardig wat motorrijders tegen. Niet zo vreemd natuurlijk, want het is een schitterende route met al die bochten. Pas echter wel goed op voor loslopende koeien die zomaar de weg op lopen of met hun kont naar het verkeer de berm staan af te grazen. Voor gemotoriseerde toersiten is de 2.000 meter hoge Passo Manghen een makkie. Er zijn echter ook die-hards die het op de fiets doen. Net als de profwielrenners van de Giro d'Italia, die hier zo hard mogelijk omhoog gaan. Eenmaal boven doen wij wat honderdduizenden toeristen voor ons hebben gedaan en ook na ons zullen doen; foto's maken. In alle richten, omhoog en naar beneden. Het is hier allemachtig prachtig. Meer info: www.visitvalsugana.it/nl. 

Valsugana Passo Manghen motorrijdersValsugana Passo Manghen meertje

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Aanvullende gegevens